Infliximab

Remicade InfliximabWat is Infliximab?

Infliximab is de werkzame stof van het medicijn remicade en aangewezen voor de behandeling van de ziekte van Crohn, reumatoïde artritis, spondylitis ankylosans of arthritis psoriatica, met de bedoeling de ontstekingsactiviteit te verminderen.
De werkzame stof, infliximab, is een humaan-muis monoclonaal antilichaam. Monoclonale antilichamen zijn eiwitten die andere unieke eiwitten herkennen en zich eraan binden.
Infliximab verbindt een speciaal eiwit in het lichaam, tumornecrose-factor-alfa of TNF? genaamd, dat een rol speelt bij de ontsteking. Verhoogde hoeveelheden TNF? komen vaak voor bij ontstekingen zoals reumatoïde artritis, de ziekte van Crohn, spondylitis ankylosans of arthritis psoriatica.

Hoe wordt Infliximab gebruikt

Infliximab is beschikbaar als poeder voor concentraat voor oplossing voor infusie. Dit wil zeggen dat Infliximab eerst gemengd moet worden met water voor injecties vooraleer u het toegediend krijgt. De verkregen oplossing wordt dan verder verdund met 9 mg/ml (0,9%) natriumchlorideoplossing voor infusie.

Infliximab is verkrijgbaar in een verpakking met 1, 2 of 3 injectieflacons. Het kan voorkomen dat niet alle verpakkingsgrootten in de handel worden gebracht. Elke injectieflacon Infliximab (glazen flesje) bevat 100 mg van de werkzame stof infliximab.

Infliximab zal u via een infuus in een ader, meestal in uw arm, worden toegediend gedurende een periode van 2 uur in een gezondheidsinstelling. Uw arts of assistent zal u controleren tijdens de toediening van uw dosis Infliximab en 1 tot 2 uur daarna.

Afhankelijk van uw ziekte en de manier waarop u reageert, zal uw arts beslissen over uw individuele dosis en het dosisinterval. Dit kunnen bijkomende doses zijn na 2 en 6 weken volgend op uw eerste dosis. De behandeling mag daarna eveneens voortgezet worden. De totale hoeveelheid infliximab die u toegediend wordt, is gebaseerd op de dosis en uw lichaamsgewicht. Uw arts zal u adviseren welke andere geneesmiddelen u moet blijven innemen terwijl u met Infliximab  behandeld wordt.

Reumatoïde artritis:
De aanbevolen dosis bedraagt 3 mg infliximab per kg lichaamsgewicht.

De ziekte van Crohn:
De aanbevolen dosis voor ernstige, actieve ziekte van Crohn bedraagt 5 mg infliximab per kg lichaamsgewicht.

Voor het sluiten van enterocutane fistels bedraagt de aanbevolen dosis 5 mg infliximab per kg lichaamsgewicht.

Spondylitis ankylosans:
De aanbevolen dosis bedraagt 5 mg infliximab per kg lichaamsgewicht.

Arthritis psoriatica:
De aanbevolen dosis bedraagt 5 mg infliximab per kg lichaamsgewicht.

Mogelijke bijwerkingen van Infliximab

Zoals alle geneesmiddelen kan Infliximab bijwerkingen hebben. De meeste bijwerkingen zijn mild tot matig. Toch kunnen sommige ernstig zijn en een behandeling vereisen. Bijwerkingen kunnen optreden tot zes maanden na de laatste infusie.
Raadpleeg uw arts onmiddellijk als u het volgende opmerkt:
• pijn of zwakheid in borst, spieren, gewrichten of kaken
• gezwollen handen, voeten, enkels, gezicht, lippen, mond of keel, waardoor ademen of slikken moeilijk wordt
• netelroos of andere tekenen van een allergische reactie
• koorts
• huiduitslag
• jeuk
• kortademigheid tijdens een inspanning of wanneer u gaat liggen, of gezwollen voeten.

Raadpleeg uw arts zo snel mogelijk als u het volgende opmerkt:
• tekenen van infectie
• moeilijke ademhaling en droge hoest
• problemen met urineren
• wijzigingen in de manier waarop uw hart klopt, bijvoorbeeld als u merkt dat het sneller klopt
• een licht gevoel in het hoofd
• vermoeidheid
• heesheid
• hoesten
• hoofdpijn
• tintelingen
• gevoelloosheid bij aanraking
• dubbelzien of andere problemen met uw ogen
• slappe armen of benen

De symptomen die hierboven beschreven werden, kunnen tekenen zijn van de hieronder geklasseerde bijwerkingen die met Infliximab waargenomen werden. 
Vaak: hoofdpijn, duizeligheid, misselijkheid, abdominale symptomen, allergische reacties, huiduitslag, netelkoorts, virale infecties (bijvoorbeeld herpes), infecties van de luchtwegen (verkoudheid, infecties van de sinussen, bronchitis, longontsteking).

Soms: Depressie, agitatie, slaapstoornissen, slechte wondgenezing, bacteriële infecties (bijvoorbeeld tuberculose, infecties van de urinewegen, diepe huidinfecties, bloedvergiftiging), schimmelinfecties, astma, abnormale leverfunctie, lage bloedceltellingen waaronder bloedarmoede, verergerende demyeliniserende zenuwziekte, activatie van auto-immuunziekten (SLE, lupus), verergerend hartfalen, haarverlies, bloedingen, allergische anafylactische reacties, reacties op de injectieplaats.

Zelden: Gastro-intestinale bloedingen of perforatie, verstoorde bloedsomloop, multiple sclerose.

Share and Enjoy

  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • LinkedIn
  • StumbleUpon
  • Add to favorites
  • Email
  • RSS